دلم را کرد صد پاره به سینه خار خار تو از دهلوی غزل 1644
1. دلم را کرد صد پاره به سینه خار خار تو
مرا این گل شکفت و بس همه عمر از بهار تو
دلم آشفته شد، جانا، به بالای بلای تو از دهلوی غزل 1645
1. دلم آشفته شد، جانا، به بالای بلای تو
بکن رحمی به جان من که گشتم مبتلای تو
مه شبگرد من امشب چو مه می گشت و من با او از دهلوی غزل 1646
1. مه شبگرد من امشب چو مه می گشت و من با او
لبی و صد فسون در وی، خطی و صد فتن با او
دو رخ بنمای و بازار کواکب بشکن از هر دو از دهلوی غزل 1647
1. دو رخ بنمای و بازار کواکب بشکن از هر دو
که گردد تافته خورشید و ماهت روشن از هر دو
بدینسان کز غمت بر خاک دارم هر زمان پهلو از دهلوی غزل 1648
1. بدینسان کز غمت بر خاک دارم هر زمان پهلو
از آهن بادیم یا سنگ، نه از استخوان پهلو
بیچاره دلم خون شد در پیش خیال تو از دهلوی غزل 1649
1. بیچاره دلم خون شد در پیش خیال تو
تا چند هنوز آخر دوری ز وصال تو
ای جان من آویزان از بند قبای تو از دهلوی غزل 1650
1. ای جان من آویزان از بند قبای تو
بیچاره دلم خون شد در عهد وفای تو
آن کیست که می آید صد لشکر دل با او از دهلوی غزل 1651
1. آن کیست که می آید صد لشکر دل با او
درویش جمالش ما، سلطان دل ما او
از دوری خود، جانا، حال دل من بشنو از دهلوی غزل 1652
1. از دوری خود، جانا، حال دل من بشنو
اندوه فراق گل از مرغ چمن بشنو
ای رهزن عشاق، چه عیار کسی تو از دهلوی غزل 1653
1. ای رهزن عشاق، چه عیار کسی تو
وی ماه شب افروز، چه طرار کسی تو
خلقی همه در شهر و مرا جا به دگر سو از دهلوی غزل 1654
1. خلقی همه در شهر و مرا جا به دگر سو
هر کس به رهی و من تنها به دگر سو
ای سبزه دمانید به گرد قمر از مو از دهلوی غزل 1655
1. ای سبزه دمانید به گرد قمر از مو
سر سبزی خط سیهت سر به سر از مو