ای آفتاب تافته از روی انورت از دهلوی غزل 317
1. ای آفتاب تافته از روی انورت
وی کوفته نبات ز لعل چو شکرت
1. ای آفتاب تافته از روی انورت
وی کوفته نبات ز لعل چو شکرت
1. دیوانه کرد زلف تو در یک نظر مرا
فریاد ازان دو سلسله مشک تر مرا
1. چشم است، یارب، آنچنان یا خود بلای جان من
جور است از آنسان دلستان یا غارت ایمان من
1. چون آن بت از سر کو با هزار ناز برآید
ز خلق هر طرفی آه جانگداز بر آید
امیرخسرو دهلوی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 7 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای امیرخسرو دهلوی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسیگوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است:
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار امیرخسرو دهلوی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.