چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین از صائب تبریزی غزل 6170
1. چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین
تیزی شمشیر بنگر، غفلت آهو ببین
تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین از صائب تبریزی غزل 6171
1. تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین
کی توانی شست در سرچشمه کوثر جبین؟
ای لب لعل ترا خون یمن در آستین از صائب تبریزی غزل 6172
1. ای لب لعل ترا خون یمن در آستین
هر سر موی ترا چین و ختن در آستین
پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین از صائب تبریزی غزل 6173
1. پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین
آبروی خود مبر در عرض مطلب بیش ازین
عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین از صائب تبریزی غزل 6174
1. عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین
درد ما را کوه و صحرا برنتابد بیش ازین
سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین از صائب تبریزی غزل 6175
1. سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین
آسمان رنگ قیامت ریخت گویا بر زمین
هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین از صائب تبریزی غزل 6176
1. هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین
خط ز خجلت کم کشد در روز محشر بر زمین
در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین از صائب تبریزی غزل 6177
1. در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین
در لباس لاله گردد جلوه گر گل بر زمین
سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین از صائب تبریزی غزل 6178
1. سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین
آیه رحمت مسلسل گشت نازل بر زمین
ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین از صائب تبریزی غزل 6179
1. ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین
شد ز آه من چراغ لاله روشن بر زمین
می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین از صائب تبریزی غزل 6180
1. می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین
می نهد در چین ز غیرت ناف و آهو بر زمین
از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین از صائب تبریزی غزل 6181
1. از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین
دست خالی می روم بیرون ز گلزاری چنین