از روی آتشین تو دل آب می شود از صائب تبریزی غزل 4272
1. از روی آتشین تو دل آب می شود
کوه شکیب چشمه سیماب می شود
1. از روی آتشین تو دل آب می شود
کوه شکیب چشمه سیماب می شود
1. تمنای تو دارد در کشاکش آسمانها را
هدف خمیازه آغوش میسازد کمانها را
1. سبک ز سینه ما ای غبار غم برخیز
ز همنشینی ما می کشی الم برخیز
1. پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مرا
شاید غلط به نامه کند نامه بر مرا
صائب تبریزی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 11 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای صائب تبریزی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: میرزا محمد علی صائب تبریزی از شاعران عهد صفویه است که در حدود سال ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان (و به روایتی در تبریز) زاده شد. در جوانی مانند اکثر شعرای آن زمان به هندوستان رفت و از مقربین دربار شاه جهان شد. در سال ۱۰۴۲ هجری قمری به کشمیر رفت و از آنجا به ایران بازگشت و به منصب ملکالشعرایی شاه عباس ثانی درآمد. در زمان پیری در باغ تکیه در اصفهان اقامت کرد و همواره عدهای از ارباب هنر گرد او جمع میشدند. وی در سال ۱۰۸۰ هجری قمری وفات یافت و در همین محل (باغ تکیه) در کنار زایندهرود به خاک سپرده شد.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار صائب تبریزی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.