با روی تو خورشید درخشان چه نماید از صائب تبریزی غزل 4447
1. با روی تو خورشید درخشان چه نماید
با زلف تو طول شب هجران چه نماید
با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید از صائب تبریزی غزل 4448
1. با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید
خودداری ازین آینه چون آب نیاید
صحبت به حریفان سیه کار مدارید از صائب تبریزی غزل 4449
1. صحبت به حریفان سیه کار مدارید
بر روی سخن آینه تار مدارید
از قید فلک برزده دامن بگریزید از صائب تبریزی غزل 4450
1. از قید فلک برزده دامن بگریزید
چون برق ازین سوخته خرمن بگریزید
فارغ بود از افسر زرین سر خورشید از صائب تبریزی غزل 4451
1. فارغ بود از افسر زرین سر خورشید
کز شعشعه خویش بود افسر خورشید
طوفان گل و جوش بهارست ببینید از صائب تبریزی غزل 4452
1. طوفان گل و جوش بهارست ببینید
اکنون که جهان بر سر کارست ببینید
خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید از صائب تبریزی غزل 4453
1. خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید
برچهره خود روزن جنت بگشایید
خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد از صائب تبریزی غزل 4454
1. خال از دمیدن خط بی انتظارم گردد
چون مور پر برآردعمرش تمام گردد
شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد از صائب تبریزی غزل 4455
1. شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردد
از خواب روز دلها چون شب سیاه گردد
خط سیه مبادا زان خال سربرآرد از صائب تبریزی غزل 4456
1. خط سیه مبادا زان خال سربرآرد
عمرش تمام گردد چون مور پربرآرد
شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب دارد از صائب تبریزی غزل 4457
1. شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب دارد
خون خوردن است کارش تیغی که آب دارد
از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد از صائب تبریزی غزل 4458
1. از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارد
از گوشمال گرداب دریا چه باک دارد