گر زمین جان برود، باد هوایی کم گیر از دهلوی غزل 1096
1. گر زمین جان برود، باد هوایی کم گیر
ور جهانم نبود، کهنه سرایی کم گیر
سر به کوی عشق غلتانیده گیر از دهلوی غزل 1097
1. سر به کوی عشق غلتانیده گیر
چشم را بر خواب خوابانیده گیر
ای رخت از مه جهان آرای تر از دهلوی غزل 1098
1. ای رخت از مه جهان آرای تر
وی لبت از می نشاط افزای تر
با تو در سینه نفس را چه گذر از دهلوی غزل 1099
1. با تو در سینه نفس را چه گذر
در دلم غیر تو کس را چه گذر
در عشق باز خود را دیوانه کردم از سر از دهلوی غزل 1100
1. در عشق باز خود را دیوانه کردم از سر
یارب، فرو مبادا این می که خوردم از سر
جولان تو سنش بین، هر سو غبار دیگر از دهلوی غزل 1101
1. جولان تو سنش بین، هر سو غبار دیگر
فتراک او نگه کن، هر سو شکار دیگر
ای باد صبحدم، خبر آشنا بیار از دهلوی غزل 1102
1. ای باد صبحدم، خبر آشنا بیار
بوی نهفته زان صنم دلربا بیار
ای دل، ازین خرابه وحشت کرانه گیر از دهلوی غزل 1103
1. ای دل، ازین خرابه وحشت کرانه گیر
رو بر فراز کنگر عرش آشیانه گیر
ای شهسوار، دست به سوی عنان مبر از دهلوی غزل 1104
1. ای شهسوار، دست به سوی عنان مبر
بر صید تیر مفگن و از خلق جان مبر
از چشم تو که هست ز تو جان شکارتر از دهلوی غزل 1105
1. از چشم تو که هست ز تو جان شکارتر
دل نیست در جهان ز دل من فگارتر
هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر از دهلوی غزل 1106
1. هر شب منم ز هجر پریشان و دیده تر
دل از برم رمیده و من زو رمیده تر
نه نرگس است ز چشم خوش تو عربده جوتر از دهلوی غزل 1107
1. نه نرگس است ز چشم خوش تو عربده جوتر
نه سنبل است ز زلف کج تو غالیه بوتر