لب لعل تو جز به جان نبرد از دهلوی غزل 977
1. لب لعل تو جز به جان نبرد
آشکارا برد، نهان نبرد
از نکو بد نگو نمی آید از دهلوی غزل 978
1. از نکو بد نگو نمی آید
تو نکویی، نکو نمی آید
مدتی شد که یار می ناید از دهلوی غزل 979
1. مدتی شد که یار می ناید
وان بت گلعذار می ناید
شب که بادم ز سوی یار آمد از دهلوی غزل 980
1. شب که بادم ز سوی یار آمد
مست گشتم که بوی یار آمد
هر کرا خال عنبرین باشد از دهلوی غزل 981
1. هر کرا خال عنبرین باشد
گر کند ناز، نازنین باشد
هر که را یاریار می افتد از دهلوی غزل 982
1. هر که را یاریار می افتد
مقبل و بختیار می افتد
دیده با تو چو هم نظر گردد از دهلوی غزل 983
1. دیده با تو چو هم نظر گردد
ناوک فتنه را سپر گردد
عاشق از سینه جان برون گیرد از دهلوی غزل 984
1. عاشق از سینه جان برون گیرد
تا غمت را به جان درون گیرد
با تو در سینه جان نمی‌گنجد از دهلوی غزل 985
1. با تو در سینه جان نمی‌گنجد
تو درونی از آن نمی‌گنجد
شیوه کان ترک ماهرو داند از دهلوی غزل 986
1. شیوه کان ترک ماهرو داند
قتل یاران مهرجو داند
دیده در خون سزای می بیند از دهلوی غزل 987
1. دیده در خون سزای می بیند
کان خط مشکسای می بیند
شحنه غم دواسپه می آید از دهلوی غزل 988
1. شحنه غم دواسپه می آید
صبر نزدیک من نمی پاید