باز آن سوار مست به نخچیر می رود از دهلوی غزل 858
1. باز آن سوار مست به نخچیر می رود
دستم ز کار و کار ز تدبیر می رود
چشم تو خفته ایست که در خواب می رود از دهلوی غزل 859
1. چشم تو خفته ایست که در خواب می رود
زلف تو آفتی ست که در تاب می رود
دل می بری به رفتن و هر کو چنان زود از دهلوی غزل 860
1. دل می بری به رفتن و هر کو چنان زود
مردم زمین ز دیده کند تا بدان رود
این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود از دهلوی غزل 861
1. این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود
یکدم چه باشد، ار سوی صبر و سکون رود
سودای دیدن تو ز دیدن نمی رود از دهلوی غزل 862
1. سودای دیدن تو ز دیدن نمی رود
عشق رخت به جور کشیدن نمی رود
شب‌ها اسیر دردم و خوابم نمی‌برد از دهلوی غزل 863
1. شب‌ها اسیر دردم و خوابم نمی‌برد
وین آب دیده سوزش و تابم نمی‌برد
سیمین زنخ که طره عنبرفشان برد از دهلوی غزل 864
1. سیمین زنخ که طره عنبرفشان برد
دل را در افگند به چه و ریسمان برد
آن نخل تر که آب ز جوی جگر خورد از دهلوی غزل 865
1. آن نخل تر که آب ز جوی جگر خورد
بیچاره بلبلی که از آن نخل برخورد
عشقت خبر ز عالم بیهوشی آورد از دهلوی غزل 866
1. عشقت خبر ز عالم بیهوشی آورد
اهل صلاح را به قدح نوشی آورد
ناگاه پیش ازان که کسی را خبر شود از دهلوی غزل 867
1. ناگاه پیش ازان که کسی را خبر شود
آن بیوفای عهد شکن را سفر شود
هر شب دلم ز دست خیالت زبون شود از دهلوی غزل 868
1. هر شب دلم ز دست خیالت زبون شود
تا حال من به عاقبت کار چون شود
هر روز چشم من به جمالی فرو شود از دهلوی غزل 869
1. هر روز چشم من به جمالی فرو شود
این دل که پاره باد گرفتار او شود