دلبر من دوش که مهمان رسید از دهلوی غزل 810
1. دلبر من دوش که مهمان رسید
در شب هجرم مه تابان رسید
هر که به دنباله کامی بود از دهلوی غزل 811
1. هر که به دنباله کامی بود
پیش تو چون بنده غلامی بود
گل به تماشای چمن می رود از دهلوی غزل 812
1. گل به تماشای چمن می رود
باد به گلگشت سمن می رود
عشق تو هر لحظه فزون می‌شود از دهلوی غزل 813
1. عشق تو هر لحظه فزون می‌شود
دل ز غمت قطره خون می‌شود
گر جام غم فرستی، نوشم که غم نباشد از دهلوی غزل 814
1. گر جام غم فرستی، نوشم که غم نباشد
کانجا که عشق باشد، این مایه کم نباشد
سروی چو قامت تو در بوستان نباشد از دهلوی غزل 815
1. سروی چو قامت تو در بوستان نباشد
زیرا که بوستان را سرو روان نباشد
من دلبری ندیدم کش زین نهاد باشد از دهلوی غزل 816
1. من دلبری ندیدم کش زین نهاد باشد
زین فتنه ها دلم را بسیار یاد باشد
چندان که یار ما را در حسن ناز باشد از دهلوی غزل 817
1. چندان که یار ما را در حسن ناز باشد
ما را هزار چندان با او نیاز باشد
ما را ز کوی جانان عزم سفر نباشد از دهلوی غزل 818
1. ما را ز کوی جانان عزم سفر نباشد
بی عمر زندگانی کس را بسر نباشد
در شهر فتنه ای شد، می دانم از که باشد از دهلوی غزل 819
1. در شهر فتنه ای شد، می دانم از که باشد
ترکی ست صید افگن، پنهانم از که باشد؟
هر لحظه چشم شوخت ناز دگر فروشد از دهلوی غزل 820
1. هر لحظه چشم شوخت ناز دگر فروشد
جوینده بش باید، گر بیشتر فروشد
بر آسمان پریوش چون ماه ما برآید از دهلوی غزل 821
1. بر آسمان پریوش چون ماه ما برآید
خورشید کیست باری کو بر سما برآید؟