منم امروز حدیث تو و مهمانی چند از دهلوی غزل 774
1. منم امروز حدیث تو و مهمانی چند
پاره از دیده و دلها همه بریانی چند
باز بوی گل مرا دیوانه کرد از دهلوی غزل 775
1. باز بوی گل مرا دیوانه کرد
باز عقلم را صبا بیگانه کرد
باز یاد آن شبم دیوانه کرد از دهلوی غزل 776
1. باز یاد آن شبم دیوانه کرد
کان پسر با من به خواب افسانه کرد
باز زهره مطربی آغاز کرد از دهلوی غزل 777
1. باز زهره مطربی آغاز کرد
پیش رندان بربط خود ساز کرد
روی خوبت آفت جانی نمود از دهلوی غزل 778
1. روی خوبت آفت جانی نمود
دیده را صد گونه حیرانی نمود
صبح چون از روی مشرق رو نمود از دهلوی غزل 779
1. صبح چون از روی مشرق رو نمود
صحن مینا روضه مینو نمود
ابروی مانند ماهش بنگرید از دهلوی غزل 780
1. ابروی مانند ماهش بنگرید
جعد مشکین دوتاهش بنگرید
خیمه نوروز بر صحرا زدند از دهلوی غزل 781
1. خیمه نوروز بر صحرا زدند
چار طاق لعل بر خارا زدند
عافیت را بر زمین گردی نماند از دهلوی غزل 782
1. عافیت را بر زمین گردی نماند
مردمی را در جان مردی نماند
بزم ما را یک دو خواب آلوده اند از دهلوی غزل 783
1. بزم ما را یک دو خواب آلوده اند
مست و خوش، گویی شراب آلوده اند
هر که را یاری چو تو سرکش بود از دهلوی غزل 784
1. هر که را یاری چو تو سرکش بود
کی ز بیم تیغ سر در کش بود
هر که را با تو سر و کاری بود از دهلوی غزل 785
1. هر که را با تو سر و کاری بود
جان نباشد در رهش خاری بود