من از جور و جفای دلبران دیوانه خواهم شد از دهلوی غزل 429
1. من از جور و جفای دلبران دیوانه خواهم شد
ز خویش و آشنا از دست دل بیگانه خواهم شد
مرو زینسان که هر سو جامه جان چاک خواهد شد از دهلوی غزل 430
1. مرو زینسان که هر سو جامه جان چاک خواهد شد
جهانی در سر این غمزه بیباک خواهد شد
شبی، ای باد، سوی آن رخ گلگون نخواهی شد از دهلوی غزل 431
1. شبی، ای باد، سوی آن رخ گلگون نخواهی شد
به کوی آن فریب انگیز پر افسون نخواهی شد
سخن می گفتم از لبهاش در کامم زبان گم شد از دهلوی غزل 432
1. سخن می گفتم از لبهاش در کامم زبان گم شد
گرفتم ناگهان نامش حدیثم در دهان گم شد
ز عارض، طره بالا کن که کار خلق در هم شد از دهلوی غزل 433
1. ز عارض، طره بالا کن که کار خلق در هم شد
علم برکش که بر خوبانت سلطانی مسلم شد
کسی را کاین چنین زلف و بناگوش آن چنان باشد از دهلوی غزل 434
1. کسی را کاین چنین زلف و بناگوش آن چنان باشد
اگر در دیده و دل جای دارد و جای آن باشد
ترا از وجه دل بردن ورای حسن آن باشد از دهلوی غزل 435
1. ترا از وجه دل بردن ورای حسن آن باشد
که دیگر خوبرویان را ندانم آن چنان باشد
مرا تا آشنایی با بتان دل ربا باشد از دهلوی غزل 436
1. مرا تا آشنایی با بتان دل ربا باشد
محال است این که جانم با صبوری آشنا باشد
مبارک بامدادی کان جمال اندر نظر باشد از دهلوی غزل 437
1. مبارک بامدادی کان جمال اندر نظر باشد
خجسته طالعی کان ماه را بر ما گذر باشد
سخن در پرده می گویی، زبان دانی همین باشد از دهلوی غزل 438
1. سخن در پرده می گویی، زبان دانی همین باشد
دلم از غمزه می جویی، فسون خوانی همین باشد
خوشم کردی به دشنامی توقع بیش می‌باشد از دهلوی غزل 439
1. خوشم کردی به دشنامی توقع بیش می‌باشد
به حق آن که در ذکرت زبانم ریش می‌باشد
به چشمم تا خیال لعل آن قصاب می‌گردد از دهلوی غزل 440
1. به چشمم تا خیال لعل آن قصاب می‌گردد
دمادم در اشک من به خون ناب می‌گردد