ای باد باز بر سر کوی که می روی؟ از دهلوی غزل 1870
1. ای باد باز بر سر کوی که می روی؟
بوی که رهبرت شد و سوی که می روی؟
نامردم است، هر که درو نیست مردمی از دهلوی غزل 1871
1. نامردم است، هر که درو نیست مردمی
عودی که بوش نیست، بسوزش به هیزمی
به بت نمای مرا ره، اگر به دین نتوانی از دهلوی غزل 1872
1. به بت نمای مرا ره، اگر به دین نتوانی
به مهرکش سگ خود را، اگر به کین نتوانی
هلال عید نمود، ای مه دو هفته، کجایی؟ از دهلوی غزل 1873
1. هلال عید نمود، ای مه دو هفته، کجایی؟
که دوستان را روی چو عید خود بنمایی
سلام و خدمت ما، ای صبا، به یار بگوی از دهلوی غزل 1874
1. سلام و خدمت ما، ای صبا، به یار بگوی
فغان و زاری بلبل به نوبهار بگوی
ای باد صبحگاه به من نام او بگوی از دهلوی غزل 1875
1. ای باد صبحگاه به من نام او بگوی
خوناب غیرتم به لب جام او بگوی
گاهم ز غمزهها هدف تیر میکنی از دهلوی غزل 1876
1. گاهم ز غمزهها هدف تیر میکنی
گاهم زبون چشم زبون گیر میکنی
ای یار پرنمک، جگرم ریش میکنی از دهلوی غزل 1877
1. ای یار پرنمک، جگرم ریش میکنی
قصد هلاک سوخته خویش میکنی
بت من، بت پرست را چه زنی؟ از دهلوی غزل 1878
1. بت من، بت پرست را چه زنی؟
مستم از عشق، مست را چه زنی؟
هیچ شکر چو آن دهان دیدی؟ از دهلوی غزل 1879
1. هیچ شکر چو آن دهان دیدی؟
هیچ تنگ شکر چو آن دیدی؟
گر منت می کنم عنان گیری از دهلوی غزل 1880
1. گر منت می کنم عنان گیری
تا کی از چون منت کران گیری؟
تا تو روی چو ماه بنمایی از دهلوی غزل 1881
1. تا تو روی چو ماه بنمایی
نتوان دید روی بینایی