ز زلف تو کمر فتنه بر میان بستن از دهلوی غزل 1596
1. ز زلف تو کمر فتنه بر میان بستن
ز من به یک سر مویت همه جهان بستن
دلم که سوخت ز عشقش چراغ جان من است آن از دهلوی غزل 1597
1. دلم که سوخت ز عشقش چراغ جان من است آن
غبار کز تو رسد نور دیدگان من است آن
بیار ساقی و جام شراب در گردان از دهلوی غزل 1598
1. بیار ساقی و جام شراب در گردان
خراب کرده خود را خراب تر گردان
دریغ صحبت دیرینه وفاداران از دهلوی غزل 1599
1. دریغ صحبت دیرینه وفاداران
خوش آن نشاط و تنعم که بود با یاران
آخر نگاهی بر حال ما کن از دهلوی غزل 1600
1. آخر نگاهی بر حال ما کن
درد دلم را روزی دوا کن
سبزه همان و گل و صحرا همان از دهلوی غزل 1601
1. سبزه همان و گل و صحرا همان
باغ همان، سایه همان، جا همان
روی ترش کرده به یاران مبین از دهلوی غزل 1602
1. روی ترش کرده به یاران مبین
سرکه فروشی مکن، ای انگبین
ای سمن نامه وفا بستان از دهلوی غزل 1603
1. ای سمن نامه وفا بستان
نسخه زان روی دلربا بستان
عالم از جام لب خراب مکن از دهلوی غزل 1604
1. عالم از جام لب خراب مکن
تهمت اندر سر شراب مکن
گواه جبین است بر درد من از دهلوی غزل 1605
1. گواه جبین است بر درد من
سرشک روان بر رخ زرد من
دل شکیبا نمی توان کردن از دهلوی غزل 1606
1. دل شکیبا نمی توان کردن
و آشکارا نمی توان کردن
من خسته را ز آن خود کن، ببین از دهلوی غزل 1607
1. من خسته را ز آن خود کن، ببین
یک امروز مهمان خود کن، ببین