نه بی یادت برآید یک دم از من از دهلوی غزل 1525
1. نه بی یادت برآید یک دم از من
نه بی رویت جدا گردد غم از من
روزی که به عالم است شب دان از دهلوی غزل 1526
1. روزی که به عالم است شب دان
پرسیدن گرم را ز تب دان
از همچو تویی برید نتوان از دهلوی غزل 1527
1. از همچو تویی برید نتوان
بر تو دگری گزید نتوان
ای میر همه شکر فروشان از دهلوی غزل 1528
1. ای میر همه شکر فروشان
توبه شکن صلاح کوشان
زین خوش پسران و شکل ایشان از دهلوی غزل 1529
1. زین خوش پسران و شکل ایشان
بیگانه شدم ز جمله خویشان
ای آرزوی امیدواران از دهلوی غزل 1530
1. ای آرزوی امیدواران
ای مرهم درد دل فگاران
سر مست رود چو در گلستان از دهلوی غزل 1531
1. سر مست رود چو در گلستان
پامال کند جمال بستان
تا از بر تو جدا شدم من از دهلوی غزل 1532
1. تا از بر تو جدا شدم من
یارب که غمت چه کرد با من
جانا، گذری به بوستان کن از دهلوی غزل 1533
1. جانا، گذری به بوستان کن
باده خور و رخ چو ارغوان کن
یک دم فراموشم نه ای، گر چه نیاری یاد من از دهلوی غزل 1534
1. یک دم فراموشم نه ای، گر چه نیاری یاد من
انصاف حسنت می دهم با آنکه ندهی داد من
سودای خوبان کم نشد، زین جان غم فرسود من از دهلوی غزل 1535
1. سودای خوبان کم نشد، زین جان غم فرسود من
هستی همه کردم زیان، این بود زیشان سود من