خیز تا باده در پیاله کنیم از دهلوی غزل 1465
1. خیز تا باده در پیاله کنیم
گل درون قدح چو لاله کنیم
هر شب از شوق جامه پاره کنم از دهلوی غزل 1466
1. هر شب از شوق جامه پاره کنم
عاشق عاشقم، چه چاره کنم
چون شکر زان دو لعل تر بکنم از دهلوی غزل 1467
1. چون شکر زان دو لعل تر بکنم
دل نخواهم که از شکر بکنم
جان من از غمت چنان شده ام از دهلوی غزل 1468
1. جان من از غمت چنان شده ام
که ز غمخوارگی به جان شده ام
گر در وصل را گشاد دهیم از دهلوی غزل 1469
1. گر در وصل را گشاد دهیم
دیده را مژده مراد دهیم
تیغ برکش که تا ز سر برهیم از دهلوی غزل 1470
1. تیغ برکش که تا ز سر برهیم
تیر بگشای کز نظر برهیم
گل دل تازه گردد از دم خم از دهلوی غزل 1471
1. گل دل تازه گردد از دم خم
دل گل زنده گردد از نم خم
این تویی تا به خواب می‌بینم از دهلوی غزل 1472
1. این تویی تا به خواب می‌بینم
یا به شب آفتاب می‌بینم
رویت، ای نازنین، که می بینم از دهلوی غزل 1473
1. رویت، ای نازنین، که می بینم
جان ستاند، چنین که می بینم
دوش می رفت و آه می کردم از دهلوی غزل 1474
1. دوش می رفت و آه می کردم
در پی او نگاه می کردم
دل به زلفت سپردم و رفتم از دهلوی غزل 1475
1. دل به زلفت سپردم و رفتم
در به زنجیر کردم و رفتم
دل ز مهر تو در که پیوندم؟ از دهلوی غزل 1476
1. دل ز مهر تو در که پیوندم؟
دل ز مهرت کجا کند بندم؟