دلم ز دست تو خون شد، ندانم این به که گویم؟ از دهلوی غزل 1429
1. دلم ز دست تو خون شد، ندانم این به که گویم؟
علاج خود ز که سازم، دوای دل ز که جویم؟
بیار، ساقی، دریای بیکرانه به سویم از دهلوی غزل 1430
1. بیار، ساقی، دریای بیکرانه به سویم
که کشته می نشود آتش جگر به سبویم
نهفته خورد می آن شوخ و منکر است به رویم از دهلوی غزل 1431
1. نهفته خورد می آن شوخ و منکر است به رویم
کجاست دولت آنم که تا دهانش ببویم؟
غمم بکشت که از یار مانده ام، چه کنم؟ از دهلوی غزل 1432
1. غمم بکشت که از یار مانده ام، چه کنم؟
به دست هجر گرفتار مانده ام، چه کنم؟
برونم از دل پر خون نمی شوی، چه کنم؟ از دهلوی غزل 1433
1. برونم از دل پر خون نمی شوی، چه کنم؟
ز جان سوخته بیرون نمی شوی، چه کنم؟
گذشت یار و نسازم به خوی او، چه کنم؟ از دهلوی غزل 1434
1. گذشت یار و نسازم به خوی او، چه کنم؟
چو صبر نیست ز روی نکوی او، چه کنم؟
برابر لب او انگبین چگونه کنم؟ از دهلوی غزل 1435
1. برابر لب او انگبین چگونه کنم؟
مقابل رخ او یاسمین چگونه کنم؟
گر آشکار حدیث نهان خویش کنم از دهلوی غزل 1436
1. گر آشکار حدیث نهان خویش کنم
به آشکار و نهان قصد جان خویش کنم
نه بخت آن که به سوی تو جان خویش کنم از دهلوی غزل 1437
1. نه بخت آن که به سوی تو جان خویش کنم
نه صبر آن که سکون در سرای خویش کنم
نه یار وعده بوس و کنار می کندم از دهلوی غزل 1438
1. نه یار وعده بوس و کنار می کندم
نه دل ز دیدن رویش قرار می کندم
من آن نیم که به عمر از وفای خود بروم از دهلوی غزل 1439
1. من آن نیم که به عمر از وفای خود بروم
ز آستانت به حسن رضای خود بروم
ببین که باز به دست تو اوفتاد دلم از دهلوی غزل 1440
1. ببین که باز به دست تو اوفتاد دلم
متاع کاسد خود را کجا نهاد دلم؟