در هجر توام کار به جز آه و فغان نیست از دهلوی غزل 132
1. در هجر توام کار به جز آه و فغان نیست
در پیش توام دان که زبانم به دهان نیست
آبادتر آن سینه که از عشق خراب است از دهلوی غزل 133
1. آبادتر آن سینه که از عشق خراب است
آزادی آن دل که در آن زلف تاب است
خرم دل آن کس که به رخسار تو دیده ست از دهلوی غزل 134
1. خرم دل آن کس که به رخسار تو دیده ست
یا زان لب شیرین سخن تلخ شنیده ست
ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است از دهلوی غزل 135
1. ما را چه غم امروز که معشوقه به کام است
عالم به مراد دل و اقبال غلام است
روی تو به پیش نظر آسایش جان است از دهلوی غزل 136
1. روی تو به پیش نظر آسایش جان است
آزادگی جان من، ار هست، همان است
زلف تو به هر آب مصفا نتوان شست از دهلوی غزل 137
1. زلف تو به هر آب مصفا نتوان شست
الا که به خونابه دلها نتوان شست
ای عید دوم آمده روی چو نگارت از دهلوی غزل 138
1. ای عید دوم آمده روی چو نگارت
قربان شده زان عید چو من بنده هزارت
ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت از دهلوی غزل 139
1. ای قبله صاحب نظران، روی چو ماهت
سرفتنه خوبان جهان چشم سیاهت
دلی کش صبر نبود آن من نیست از دهلوی غزل 140
1. دلی کش صبر نبود آن من نیست
کسی کو دل دهد جانان من نیست
دل کازاد باشد آن من نیست از دهلوی غزل 141
1. دل کازاد باشد آن من نیست
کسی کوشاد باشد جان من نیست
به بالین غریبانت گذر نیست از دهلوی غزل 142
1. به بالین غریبانت گذر نیست
ز حال مستمندانت خبر نیست