هر شب از دست غمت دیده و دل خون شودم از دهلوی غزل 1358
1. هر شب از دست غمت دیده و دل خون شودم
وانگه از هر مژه راوق شده بیرون شودم
سوی من بین که ز هجرت به گداز آمده ام از دهلوی غزل 1359
1. سوی من بین که ز هجرت به گداز آمده ام
روی بنمای که پیشت به نیاز آمده ام
بی تو امید ندارم که زمانی بزیم از دهلوی غزل 1360
1. بی تو امید ندارم که زمانی بزیم
سهل آنست که تا چند به جانی بزیم
بخت برگشت ز من تا تو برفتی ز برم از دهلوی غزل 1361
1. بخت برگشت ز من تا تو برفتی ز برم
کی بود باز که چون بخت در آیی ز درم؟
من و گنج غم و در سینه همان سیم تنم از دهلوی غزل 1362
1. من و گنج غم و در سینه همان سیم تنم
چه کنم؟ دل نگشاید به بهار و چمنم
خرم آن روز که من آن رخ زیبا بینم از دهلوی غزل 1363
1. خرم آن روز که من آن رخ زیبا بینم
او کند ناز و من از دور تماشا بینم
یارب، آن روز بیابم که جمالت بینم از دهلوی غزل 1364
1. یارب، آن روز بیابم که جمالت بینم
چند بر یاد جمالت به خیالت بینم
حال خود باز بر آیین دگر می بینم از دهلوی غزل 1365
1. حال خود باز بر آیین دگر می بینم
باز کار دل خود زیر و زبر می بینم
می گذشتی و به سویت نگران می دیدم از دهلوی غزل 1366
1. می گذشتی و به سویت نگران می دیدم
زار می مردم و در رفتن جان می دیدم
مدتی شد که نظر بر رخ یاری دارم از دهلوی غزل 1367
1. مدتی شد که نظر بر رخ یاری دارم
بلبلم، این همه افغان ز بهاری دارم
گر چه از عقل و دیده و جان برخیزم از دهلوی غزل 1368
1. گر چه از عقل و دیده و جان برخیزم
حاش لله که ز سودای فلان برخیزم
کس بدین روز مبادا که من بد روزم از دهلوی غزل 1369
1. کس بدین روز مبادا که من بد روزم
کس بدین گونه مسوزاد که من می سوزم