شب من سیه شد از غم، مه من کجات جویم؟ از دهلوی غزل 1346
1. شب من سیه شد از غم، مه من کجات جویم؟
به شب دراز هجران مگر از خدات جویم؟
ز تو نعمت است و راحت لب شکرین و رو هم از دهلوی غزل 1347
1. ز تو نعمت است و راحت لب شکرین و رو هم
به من آفت است و فتنه دل پر بلا و خو هم
نفسی برون ندادم که حدیث دل نگفتم از دهلوی غزل 1348
1. نفسی برون ندادم که حدیث دل نگفتم
سخنی نگفتم از تو که ز دیده در نسفتم
وقت آنست که ما رو به خرابان نهیم از دهلوی غزل 1349
1. وقت آنست که ما رو به خرابان نهیم
چند بر زرق و ریا نام مناجات نهیم
عهدها را گه آن شد که ز سر تازه کنیم از دهلوی غزل 1350
1. عهدها را گه آن شد که ز سر تازه کنیم
مهرها را به دل خسته اثر تازه کنیم
ما به کوی تو سگانیم و به راه تو خسیم از دهلوی غزل 1351
1. ما به کوی تو سگانیم و به راه تو خسیم
این که پیش تو پس است، از همه رو نیز پسیم
فرخ آن روز که دیده بر رخت باز کنم از دهلوی غزل 1352
1. فرخ آن روز که دیده بر رخت باز کنم
تو مرا جانب خود خوانی و من ناز کنم
ای خوش آن دم که سخنهای تو در گوش کنم از دهلوی غزل 1353
1. ای خوش آن دم که سخنهای تو در گوش کنم
چاشنی کرده از آن لب به سخن گوش کنم
پیش روی تو حدیث مه و جوزا نکنم از دهلوی غزل 1354
1. پیش روی تو حدیث مه و جوزا نکنم
ور کنم نیز یقین دان که به عمدا نکنم
من اگر بر در تو هر شبی افغان نکنم از دهلوی غزل 1355
1. من اگر بر در تو هر شبی افغان نکنم
خویش را شهره و بدنام بدینسان نکنم
بی تو جان رفت و به تن باز نیاید، چه کنم؟ از دهلوی غزل 1356
1. بی تو جان رفت و به تن باز نیاید، چه کنم؟
وز دلم پوشش این راز نیاید، چه کنم؟
التفاتی به من آن ماه ندارد، چه کنم؟ از دهلوی غزل 1357
1. التفاتی به من آن ماه ندارد، چه کنم؟
این چنین ملتفتم می نگذارد، چه کنم؟