شبی در کوی آن مه روی رفتم از دهلوی غزل 1286
1. شبی در کوی آن مه روی رفتم
سر و پاگم چو آب جوی رفتم
به دست باد، کان سو جان فرستم از دهلوی غزل 1287
1. به دست باد، کان سو جان فرستم
مرا بویی ست آخر آن فرستم
پری رویی که من حیران اویم از دهلوی غزل 1288
1. پری رویی که من حیران اویم
به جان آمد دل از هجران اویم
دل بی عشق را من دل نگویم از دهلوی غزل 1289
1. دل بی عشق را من دل نگویم
تن بی سوز را جز گل نگویم
ز عشقت بیقرارم، با که گویم؟ از دهلوی غزل 1290
1. ز عشقت بیقرارم، با که گویم؟
ز هجرت خوار و زارم، با که گویم؟
نهانی چند سوی یار بینم از دهلوی غزل 1291
1. نهانی چند سوی یار بینم
نهان دارم غم و آزار بینم
منت هر شب که گرد کوی گردم از دهلوی غزل 1292
1. منت هر شب که گرد کوی گردم
ز بهر آن رخ دلجوی گردم
ز تو صد فتنه بر جان پیش دیدم از دهلوی غزل 1293
1. ز تو صد فتنه بر جان پیش دیدم
چنین باشد چو گفت دل شنیدم
لبالب کن قدح ساقی که مستم از دهلوی غزل 1294
1. لبالب کن قدح ساقی که مستم
به می ده جملگی اسباب هستم
بیا، جانا، که جانت را بمیرم از دهلوی غزل 1295
1. بیا، جانا، که جانت را بمیرم
وگر میرم به جان منت پذیرم
نمی داند مه نامهربانم از دهلوی غزل 1296
1. نمی داند مه نامهربانم
که دور از روی خویش بر چه سانم؟
امشب سوی دوست راه گیریم از دهلوی غزل 1297
1. امشب سوی دوست راه گیریم
می بر رخ همچو ماه گیریم