خار گلزار وفا گل میکند از اسیر غزل 599
1. خار گلزار وفا گل میکند
بیزبانی کار بلبل میکند
رشک حسنت خار در پیراهن گل میکند از اسیر غزل 600
1. رشک حسنت خار در پیراهن گل میکند
طرهات آشفتگی را دام سنبل میکند
در گلستان جگر داغ تو بس گل میکند از اسیر غزل 601
1. در گلستان جگر داغ تو بس گل میکند
آه من چون شمع از سوز نفس گل میکند
نیرنگ باده رفع حجابم نمی کند از اسیر غزل 602
1. نیرنگ باده رفع حجابم نمی کند
آتش جدا چو گوهر از آبم نمی کند
در غمش تا سوختم بخت شرارم شد بلند از اسیر غزل 603
1. در غمش تا سوختم بخت شرارم شد بلند
خاک راهش تا شدم نام غبارم شد بلند
در بزم چو با عارض پر نور نشیند از اسیر غزل 604
1. در بزم چو با عارض پر نور نشیند
صد شمع شبیخون زده از دور نشیند
یک سرنوشت طالع ما بی خطر نبود از اسیر غزل 605
1. یک سرنوشت طالع ما بی خطر نبود
ما را سری نبود اگر درد سر نبود
امشب که خیال رخ او شمع نظر بود از اسیر غزل 606
1. امشب که خیال رخ او شمع نظر بود
با دل نمک لعل لبش داغ جگر بود
چون دل ما گر دل یک قطره باران تنگ بود از اسیر غزل 607
1. چون دل ما گر دل یک قطره باران تنگ بود
دستگاه گریه بر ابر بهاران تنگ بود
دوش ساز ناله ام آهنگ بود از اسیر غزل 608
1. دوش ساز ناله ام آهنگ بود
با زمین و آسمان در جنگ بود
گر دو روزی کامجو در عشق بی آرام بود از اسیر غزل 609
1. گر دو روزی کامجو در عشق بی آرام بود
همچو داغ لاله در آتش نشینی خام بود