سررشته جنون ره اهل هوس نزد از اسیر غزل 539
1. سررشته جنون ره اهل هوس نزد
بند گران به پای مگس هیچ کس نزد
نیم داغ گلی تا هر دو رویم یک هوا سوزد از اسیر غزل 540
1. نیم داغ گلی تا هر دو رویم یک هوا سوزد
دلم در آتش خویی نمی سوزد که واسوزد
دل رمیده به صد آب و تاب می سوزد از اسیر غزل 541
1. دل رمیده به صد آب و تاب می سوزد
گهی ز صبر و گه از اضطراب می سوزد
نه همین نامه چو شمع از خبرم می سوزد از اسیر غزل 542
1. نه همین نامه چو شمع از خبرم می سوزد
که چو پروانه پر نامه برم می سوزد
جنون هر لحظه چون تاکم به تارک خاک میریزد از اسیر غزل 543
1. جنون هر لحظه چون تاکم به تارک خاک میریزد
محبت در دلم چون غنچه رنگ چاک میریزد
توفیق در این بادیه رهبر نشناسد از اسیر غزل 544
1. توفیق در این بادیه رهبر نشناسد
آیینه تجرید سکندر نشناسد
دیوانه او غیر تحمل نشناسد از اسیر غزل 545
1. دیوانه او غیر تحمل نشناسد
گر سنگ رسد بر سرش از گل نشناسد
جان سختی دلم را بیداد می شناسد از اسیر غزل 546
1. جان سختی دلم را بیداد می شناسد
قدر ستمکشان را فرهاد می شناسد
گریختم که به گرد ره تو کس نرسد از اسیر غزل 547
1. گریختم که به گرد ره تو کس نرسد
گداختم که به آیینه ات نفس نرسد
گذشته ایم ز سر تا به نقش پا چه رسد از اسیر غزل 548
1. گذشته ایم ز سر تا به نقش پا چه رسد
بریده ایم ز دل تا به مدعا چه رسد
جایی که حکم ناله شبگیر می رسد از اسیر غزل 549
1. جایی که حکم ناله شبگیر می رسد
غافل مشو که تیر پی تیر می رسد
شوق ره گم کردهای از وادیِ دل میرسد از اسیر غزل 550
1. شوق ره گم کردهای از وادیِ دل میرسد
گرچه پُر آواره است آخر به منزل میرسد