دل زخم که جان داغ که گل خار که دارد از اسیر غزل 491
1. دل زخم که جان داغ که گل خار که دارد
حیرت به کف آیینه دیدار که دارد
تغافل در نگه پنهان که دارد از اسیر غزل 492
1. تغافل در نگه پنهان که دارد
تبسم زیر لب خندان که دارد
محبت در غم بیدردی آزادم نگه دارد از اسیر غزل 493
1. محبت در غم بیدردی آزادم نگه دارد
جنون در ماتم آسودگی شادم نگه دارد
زاهد از سبحه رشته ای دارد از اسیر غزل 494
1. زاهد از سبحه رشته ای دارد
فکر صید فرشته ای دارد
فقر هم خودنمایی ای دارد از اسیر غزل 495
1. فقر هم خودنمایی ای دارد
بی نیازی گدایی ای دارد
حباب با دل من آشنایی ای دارد از اسیر غزل 496
1. حباب با دل من آشنایی ای دارد
شکسته بند خطر مومیایی ای دارد
شمع بزم تو دماغ از می شوخی دارد از اسیر غزل 497
1. شمع بزم تو دماغ از می شوخی دارد
در سیه خانه شب جلوه لیلی دارد
ز خود هم می گریزد راز پنهان کسی دارد از اسیر غزل 498
1. ز خود هم می گریزد راز پنهان کسی دارد
غبار وحشتم بوی گلستان کسی دارد
ز ابر جلوه مهتاب تازگی دارد از اسیر غزل 499
1. ز ابر جلوه مهتاب تازگی دارد
به زیر خرقه می ناب تازگی دارد
دل به یاد تو زهر چاک هلالی دارد از اسیر غزل 500
1. دل به یاد تو زهر چاک هلالی دارد
عشق ماهی است که تعویذ زوالی دارد
گل پژمرده، رنگی غیر حسرت برنمیدارد از اسیر غزل 501
1. گل پژمرده، رنگی غیر حسرت برنمیدارد
دل افسرده، داغی جز خجالت برنمیدارد
به بزم شیخ و برهمن نشستنی دارد از اسیر غزل 502
1. به بزم شیخ و برهمن نشستنی دارد
بساط مردم نادیده دیدنی دارد