گل گل شکفته از شفق فیض باغ صبح از اسیر غزل 408
1. گل گل شکفته از شفق فیض باغ صبح
پر گشته از شراب تماشا ایاغ صبح
شب روز شد به یاد تو روشن چراغ صبح از اسیر غزل 409
1. شب روز شد به یاد تو روشن چراغ صبح
با ساغر ستاره کنم سیر باغ صبح
دل صاف می کند ز کدورت ایاغ صبح از اسیر غزل 410
1. دل صاف می کند ز کدورت ایاغ صبح
تا افکند سیاهی شب را ز داغ صبح
بسکه از مهر او گداخته صبح از اسیر غزل 411
1. بسکه از مهر او گداخته صبح
علم صدق بر فراخته صبح
جذبه شوق که می ریخت به پیمانه صبح از اسیر غزل 412
1. جذبه شوق که می ریخت به پیمانه صبح
مست خورشید برون تاخته از خانه صبح
سیم اشکم صیقل آیینه گلهای صبح از اسیر غزل 413
1. سیم اشکم صیقل آیینه گلهای صبح
می توان دیدن خیال رویت از سیمای صبح
گشته تا صیاد ما مژگان شوخ از اسیر غزل 414
1. گشته تا صیاد ما مژگان شوخ
کرده صید مدعا مژگان شوخ
که گفته سنگ دلت کفه محبت باد از اسیر غزل 415
1. که گفته سنگ دلت کفه محبت باد
دعای کیست که صبرم رمیده طاقت باد
اضطرابم رهین طاقت باد از اسیر غزل 416
1. اضطرابم رهین طاقت باد
وحشتم صید دام الفت باد
رنگ شکسته از گل رویش عیان مباد از اسیر غزل 417
1. رنگ شکسته از گل رویش عیان مباد
پژمردگی شکفته این گلستان مباد
بی یاد قامتش دل بیتاب من مباد از اسیر غزل 418
1. بی یاد قامتش دل بیتاب من مباد
چون سرو خوشخرام نباشد چمن مباد
گلشن آرای خیالم حسن محجوب تو باد از اسیر غزل 419
1. گلشن آرای خیالم حسن محجوب تو باد
لاله زار خاطرم داغ دل آشوب تو باد