خرابه گرد فلک احتشام آه من است از اسیر غزل 252
1. خرابه گرد فلک احتشام آه من است
رسید سلسله صبح و شام آه من است
جمعیت جهان ز پریشانی من است از اسیر غزل 253
1. جمعیت جهان ز پریشانی من است
تعمیر این خرابه ز ویرانی من است
سخت حیران شده ام فرصت دیدن این است از اسیر غزل 254
1. سخت حیران شده ام فرصت دیدن این است
وقت ناخوانده به فریاد رسیدن این است
آهم از بس که آتشین است از اسیر غزل 255
1. آهم از بس که آتشین است
با ناله من اثر قرین است
هر چند بهشت دلنشین است از اسیر غزل 256
1. هر چند بهشت دلنشین است
از کوی تو یک گل زمین است
بسترم تیغ و زخم بالین است از اسیر غزل 257
1. بسترم تیغ و زخم بالین است
تلخی مرگ خواب شیرین است
تماشاگاه دل چشم سیاه است از اسیر غزل 258
1. تماشاگاه دل چشم سیاه است
که هر زخم نگاهش عیدگاه است
با سمند تو مگر مه به گرو تاخته است از اسیر غزل 259
1. با سمند تو مگر مه به گرو تاخته است
که ز رفتار فرومانده و دل باخته است
گریه خاکستر گداخته است از اسیر غزل 260
1. گریه خاکستر گداخته است
بلبل باغ ناله فاخته است
سجده غفلت من قبله نما ساخته است از اسیر غزل 261
1. سجده غفلت من قبله نما ساخته است
کار ناساخته ام را چو خدا ساخته است
دیگر به بزم او سخن ما گذشته است از اسیر غزل 262
1. دیگر به بزم او سخن ما گذشته است
آیا در آن میان چه سخنها گذشته است
کار نفس ز جلوه رنگین گذشته است از اسیر غزل 263
1. کار نفس ز جلوه رنگین گذشته است
تا دیگر از دلم به چه آیین گذشته است