آنرا که چون تو لاله رخی در سرا بود از اوحدی مراغهای غزل 322
1. آنرا که چون تو لاله رخی در سرا بود
میلش به دیدن گل و سوسن چرا بود؟
دل از فراق شما دردمند خواهد بود از اوحدی مراغهای غزل 323
1. دل از فراق شما دردمند خواهد بود
زمان هجر ندانم که چند خواهد بود؟
همیشه تا تن من برقرار خواهد بود از اوحدی مراغهای غزل 324
1. همیشه تا تن من برقرار خواهد بود
به کوی عشق دلم را گذار خواهد بود
تا کی از هجر تو بیخواب و خورم باید بود؟ از اوحدی مراغهای غزل 325
1. تا کی از هجر تو بیخواب و خورم باید بود؟
به تو مشغول وز خود بیخبرم باید بود؟
دوشم از وصل کار چون زر بود از اوحدی مراغهای غزل 326
1. دوشم از وصل کار چون زر بود
تا به روز آن نگار در بر بود
نازنینا، حسن و خوبی با وفا بهتر بود از اوحدی مراغهای غزل 327
1. نازنینا، حسن و خوبی با وفا بهتر بود
گر وفا ورزی بهر حالی ترا بهتر بود
آن روز کو که روی غم اندر زوال بود؟ از اوحدی مراغهای غزل 328
1. آن روز کو که روی غم اندر زوال بود؟
با او مرا به بوسه جواب و سؤال بود
دیگی که پار پختم چون ناتمام بود از اوحدی مراغهای غزل 329
1. دیگی که پار پختم چون ناتمام بود
باز آمدم که پخته شود هر چه خام بود
تو را که گفت که من بیتو میتوانم بود از اوحدی مراغهای غزل 330
1. تو را که گفت که من بیتو میتوانم بود
که مرگ بادا گر بیتو زنده دانم بود
میان ما و تو دوری به اختیار نبود از اوحدی مراغهای غزل 331
1. میان ما و تو دوری به اختیار نبود
مرا زمان فراق تو در شمار نبود
سر دردم بر طبیب آسان نبود از اوحدی مراغهای غزل 332
1. سر دردم بر طبیب آسان نبود
گفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود
این چنین نقشی اگر در چین بود از اوحدی مراغهای غزل 333
1. این چنین نقشی اگر در چین بود
قبلهٔ خوبان آن ملک این بود