یک قطرهٔ آب بود با دریا شد از خیام رباعی 97
1. یک قطرهٔ آب بود با دریا شد
یک ذرهٔ خاک با زمین یکتا شد
یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد از خیام رباعی 98
1. یک نان به دو روز اگر بود حاصل مرد
از کوزه شکسته‌ای دمی آبی سرد
آن لعل در آبگینهٔ ساده بیار از خیام رباعی 99
1. آن لعل در آبگینهٔ ساده بیار
وآن محرم و مونس هر آزاده بیار
از بودنی ای دوست چه داری تیمار از خیام رباعی 100
1. از بودنی ای دوست چه داری تیمار
وز فکرت بیهوده دل و جان افکار
افلاک که جز غم نفزایند دگر از خیام رباعی 101
1. افلاک که جز غم نفزایند دگر
ننهند به جا تا نربایند دگر
ای دل غم این جهان فرسوده مخور از خیام رباعی 102
1. ای دل غم این جهان فرسوده مخور
بیهوده نه‌ای غمان بیهوده مخور
ایدل همه اسباب جهان خواسته گیر از خیام رباعی 103
1. ایدل همه اسباب جهان خواسته گیر
باغ طربت به سبزه آراسته گیر
این اهل قبور خاک گشتند و غبار از خیام رباعی 104
1. این اهل قبور خاک گشتند و غبار
هر ذره ز هر ذره گرفتند کنار
خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر از خیام رباعی 105
1. خشت سر خم ز ملکت جم خوشتر
بوی قدح از غذای مریم خوشتر
در دایره سپهر ناپیدا غور از خیام رباعی 106
1. در دایره سپهر ناپیدا غور
جامی‌ست که جمله را چشانند بدور
دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار از خیام رباعی 107
1. دی کوزه‌گری بدیدم اندر بازار
بر پاره گلی لگد همی زد بسیار
ز آن می که حیات جاودانیست بخور از خیام رباعی 108
1. ز آن می که حیات جاودانیست بخور
سرمایه لذت جوانی است بخور