بچه مهر و چه وفا با تو نشینم دگر از اهلی شیرازی غزل 812
1. بچه مهر و چه وفا با تو نشینم دگر
تا به امروز چه دیدیم که بینیم دگر
چند بود دمبدم چشم تو خونریز تر از اهلی شیرازی غزل 813
1. چند بود دمبدم چشم تو خونریز تر
یا نظر رحمتی یا نگهی تیزتر
ای به زیبایی و دلجویی ز خوبان خوبتر از اهلی شیرازی غزل 814
1. ای به زیبایی و دلجویی ز خوبان خوبتر
صورتت خوبست و حسن معنی از آن خوبتر
ساقیا مستم لب خود از لب من دور دار از اهلی شیرازی غزل 815
1. ساقیا مستم لب خود از لب من دور دار
ورنه گر گستاخیی آید ز من معذور دار
شهسوارا، ز من سوخته خرمن مگذر از اهلی شیرازی غزل 816
1. شهسوارا، ز من سوخته خرمن مگذر
تا سرم خاک نسازی ز سر من مگذر
توبه کردم از می و معشوق سرمستم دگر از اهلی شیرازی غزل 817
1. توبه کردم از می و معشوق سرمستم دگر
توبه یی هرگز نکردم من که نشکستم دگر
پایه معراج جان خواهی ز دنیا درگذر از اهلی شیرازی غزل 818
1. پایه معراج جان خواهی ز دنیا درگذر
پای در هفتم فلک نه و زمسیحا درگذر
سوز دلم باتو گفت حرف نهانی دگر از اهلی شیرازی غزل 819
1. سوز دلم باتو گفت حرف نهانی دگر
بلبل و گل را بود گوش و زبانی دگر
سنبل بگشا بر گل و سروت به خرام آر از اهلی شیرازی غزل 820
1. سنبل بگشا بر گل و سروت به خرام آر
مرغ دل ما را ز عدم باز بدام آر
یا مکن قول بتان گوش و بما خرده مگیر از اهلی شیرازی غزل 821
1. یا مکن قول بتان گوش و بما خرده مگیر
یا زما هم سخنی بشنو و عذری بپذیر