گر مست تو آهی ز سر درد برآرد از اهلی شیرازی غزل 544
1. گر مست تو آهی ز سر درد برآرد
از خاک تن مدعیان گرد برآرد
1. گر مست تو آهی ز سر درد برآرد
از خاک تن مدعیان گرد برآرد
1. ساقی قدحی که کار عالم نفسی است
گر یک نفست فراغتی هست بسی است
1. پری رخان که سرم خاک راه ایشانست
مرا دم از دو جهان یک نگاه ایشانست
1. اهلی بسخن کشت تو خرمن نشود
خاموش که کارها بگفتن نشود
اهلی شیرازی یکی از شاعران نامدار ادبیات فارسی است که در قرن 10 هجری در ایران زندگی میکرد. آثار او نمایانگر فرهنگ، اندیشه و زیباییشناسی دوران خویش است و همچنان در دل علاقهمندان به شعر فارسی جایگاه ویژهای دارد.
شعرهای اهلی شیرازی معمولاً مضامینی چون عشق، عرفان، اخلاق، دین و مسائل اجتماعی را در بر میگیرند. او با بهرهگیری از زبان فاخر و تصاویری بدیع، توانسته است احساسات انسانی را به شکلی عمیق و اثرگذار بیان کند.
در منابع تاریخی آمده است: محمد بن یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است.
در سایت شعرنوش میتوانید مجموعهای از غزلیات، قصاید و سایر اشعار اهلی شیرازی را با دستهبندیهای مختلف مطالعه و مرور کنید.