عاشق دم کشتن ز جان آسان برآید همچو شمع از اهلی شیرازی غزل 917
1. عاشق دم کشتن ز جان آسان برآید همچو شمع
بر کرسی دار فنا خندان برآید همچو شمع
ز بهر کلبه عاشق دلا مجوی چراغ از اهلی شیرازی غزل 918
1. ز بهر کلبه عاشق دلا مجوی چراغ
که شمع مجلس او بس بود فتیله داغ
چند فتد به کشتنم زلف تو ماه برطرف از اهلی شیرازی غزل 919
1. چند فتد به کشتنم زلف تو ماه برطرف
روی تو میکشد مرا زلف سیاه برطرف
مجنون منم گریخته عمری ز بند عشق از اهلی شیرازی غزل 920
1. مجنون منم گریخته عمری ز بند عشق
افتاده باز در پی دل در کمند عشق
ماییم همچو مجنون استاد مذهب عشق از اهلی شیرازی غزل 921
1. ماییم همچو مجنون استاد مذهب عشق
شیران به حلقه ما طفلان مکتب عشق
یار مستغنی و ما مستغرق دریای عشق از اهلی شیرازی غزل 922
1. یار مستغنی و ما مستغرق دریای عشق
آه از استغنای حسن و وای از استیلای عشق
با حسن دوست دل نشکیبد ز داغ عشق از اهلی شیرازی غزل 923
1. با حسن دوست دل نشکیبد ز داغ عشق
تا شمع حسن هست نمیرد چراغ عشق
ز بسکه سینه خراش است زخم خار فراق از اهلی شیرازی غزل 924
1. ز بسکه سینه خراش است زخم خار فراق
هنوز با می وصلیم در خمار فراق
عیبم مکن اگر (که) من هستم (خراب) عشق از اهلی شیرازی غزل 925
1. عیبم مکن اگر (که) من هستم (خراب) عشق
کایزد سرشت (آبم و) خاکم بآب عشق