ای دوست مرا به کام دشمن مگذار از ملک خاتون رباعی 145
1. ای دوست مرا به کام دشمن مگذار
وز جان و دلم بلای هجران بردار
بلبل دیدم به باغ با ناله زار از ملک خاتون رباعی 146
1. بلبل دیدم به باغ با ناله زار
فریاد کنان نعره زنان در گلزار
شیراز خوش است خاصه در فصل بهار از ملک خاتون رباعی 147
1. شیراز خوش است خاصه در فصل بهار
وآنگه لب جوی و لب جام و لب یار
آمد گه بلبل و گل و فصل بهار از ملک خاتون رباعی 148
1. آمد گه بلبل و گل و فصل بهار
خواهم لب جوی و خلوت و بوس و کنار
ای حال دلم ز چرخ سرگردان تر از ملک خاتون رباعی 149
1. ای حال دلم ز چرخ سرگردان تر
هر روز دلم به درد بی درمان تر
آن لعل لب تو می پرست اولیتر از ملک خاتون رباعی 150
1. آن لعل لب تو می پرست اولیتر
وآن نرگس مخمور تو مست اولیتر
دل بی تو چرا جهان ببیند آخر از ملک خاتون رباعی 151
1. دل بی تو چرا جهان ببیند آخر
یا بر تو چرا کسی گزیند آخر
بر روی توأم خسته ولی بسته جگر از ملک خاتون رباعی 152
1. بر روی توأم خسته ولی بسته جگر
بر حال من خسته دل انداز نظر
رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر از ملک خاتون رباعی 153
1. رنگ رخ تو گلست و لعل تو شکر
نقل لب تو نبات و نقل تو شکر
آن باد بهار بین که برخاست دگر از ملک خاتون رباعی 154
1. آن باد بهار بین که برخاست دگر
وز نو چمن جهان بیاراست دگر
آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر از ملک خاتون رباعی 155
1. آن روی چو گل ببین چه رعناست دگر
قدش به چمن ببین چه زیباست دگر
سرگشته و شوریده دل ماست دگر از ملک خاتون رباعی 156
1. سرگشته و شوریده دل ماست دگر
چون زلف تو بر رخ [تو] شیداست دگر