دلبر دلم ببرد و غم حال ما نداشت از ملک خاتون غزل 347
1. دلبر دلم ببرد و غم حال ما نداشت
وز جور شحنه ای چو غمش بر دلم گماشت
نسیم باد بهارست یا هوای بهشت از ملک خاتون غزل 348
1. نسیم باد بهارست یا هوای بهشت
بهشت چیست وصال نگار حورسرشت
دوشم چه بود بی رخت ای دوست سرگذشت از ملک خاتون غزل 349
1. دوشم چه بود بی رخت ای دوست سرگذشت
آب دو چشم در غم رویت ز سر گذشت
صبحدم ذوقی ندارد بی تو در بستان گذشت از ملک خاتون غزل 350
1. صبحدم ذوقی ندارد بی تو در بستان گذشت
درد دل دارم ز تو نتوانم از درمان گذشت
پشتم ز غم بار فراق تو دوتا گشت از ملک خاتون غزل 351
1. پشتم ز غم بار فراق تو دوتا گشت
امّید شب وصل توأم جمله هبا گشت
ای دل چه کنم چو یار برگشت از ملک خاتون غزل 352
1. ای دل چه کنم چو یار برگشت
وز عهد خود آن نگار برگشت
دل فدای لبان چون نوشت از ملک خاتون غزل 353
1. دل فدای لبان چون نوشت
غیر یادم همه فراموشت
دلبر چه زود از سر پیمان ما برفت از ملک خاتون غزل 354
1. دلبر چه زود از سر پیمان ما برفت
از رفتنش چه سوز که بر جان ما برفت
راست گویم مُرْوَت از عالم برفت از ملک خاتون غزل 355
1. راست گویم مُرْوَت از عالم برفت
شرم از چشم بنی آدم برفت
ما را چو از نظر قد سرو روان برفت از ملک خاتون غزل 356
1. ما را چو از نظر قد سرو روان برفت
خون دل از دو دیده جانم روان برفت
تا دلم روی چو ماهت را بدید از دست رفت از ملک خاتون غزل 357
1. تا دلم روی چو ماهت را بدید از دست رفت
زلف مشکینش دل مسکین ما بشکست رفت
دلا چه چاره که یارم ز دست خواهد رفت از ملک خاتون غزل 358
1. دلا چه چاره که یارم ز دست خواهد رفت
قدی چو سرو و چنارم ز دست خواهد رفت