باغبانا زحسد چند فرو بندی در از آشفتهٔ غزل 559
1. باغبانا زحسد چند فرو بندی در
که رود بلبل باغت بگلستان دگر
زشهر تا مه بیمهر من شده است مسافر از آشفتهٔ غزل 560
1. زشهر تا مه بیمهر من شده است مسافر
مرا بر آتش غم همچو دود ساخت مجاور
پسته خندان گشود و لعل شکربار از آشفتهٔ غزل 561
1. پسته خندان گشود و لعل شکربار
شکر که نرخ شکرشکست ببازار
بی گل رویت یکیست بوی گل و نیش خار از آشفتهٔ غزل 562
1. بی گل رویت یکیست بوی گل و نیش خار
فرش حریر است خار در ره جویای یار
دیده نظر باز و رخت بی نظیر از آشفتهٔ غزل 563
1. دیده نظر باز و رخت بی نظیر
بگذرم از جان زتوام ناگزیر
زینهار ای معاشران زنهار از آشفتهٔ غزل 564
1. زینهار ای معاشران زنهار
زآن دو آهوی مست شیر شکار
زآن صافی صوفی زآن درد صفا پرور از آشفتهٔ غزل 565
1. زآن صافی صوفی زآن درد صفا پرور
یک جام بصوفی بخش یک نیمه بمن آور
کی شنیدستی هلالی خیزد از بدر منیر از آشفتهٔ غزل 566
1. کی شنیدستی هلالی خیزد از بدر منیر
یا در آتش تازه و تر مانده عنبر یا عبیر
خرامد گر بفرخار آن بت مهروی و مه پیکر از آشفتهٔ غزل 567
1. خرامد گر بفرخار آن بت مهروی و مه پیکر
بنقش او بماند خیره همچون نقش بت بتگر
عقل را از جنون بنه زنجیر از آشفتهٔ غزل 568
1. عقل را از جنون بنه زنجیر
که نماید کفایت از تدبیر
غمزه بود مست و نظر هوشیار از آشفتهٔ غزل 569
1. غمزه بود مست و نظر هوشیار
سحر مبین است ببین چشم یار
گرفت پرده زرخسار شاهد منظور از آشفتهٔ غزل 570
1. گرفت پرده زرخسار شاهد منظور
که آفتاب نیارد که باز پوشد نور