آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید از صائب تبریزی غزل 4478

1 آن چشم اگرچه خود را بیمار می‌نماید غافل مشو ز مکرش عیّار می‌نماید

2 دزدیدن تبسم پیداست از لب او آبی که در عقیق است ناچار می‌نماید

3 دشواریی ندارد راه فنا ولیکن راهی که بی‌رفیق است دشوار می‌نماید

4 هرکس ز روزن دل در عالم است سیار عالم به چشم مستان گلزار می‌نماید

5 در پیش پا فتاده است مستی و هوشیاری در هرکه هرچه باشد رفتار می‌نماید

6 از ره مرو به صورت معنی طلب کن از خلق پای به خواب رفته بیدار می‌نماید

7 سیل بنای هستی است زخم گران رکابش شمشیر اگر به ظاهر هموار می‌نماید

8 یک دانه بی‌شمارست از آسیای گردون از چشم کور اشکی بسیار می‌نماید

9 چین جبین دنیا با داغ زردرویی در چشم این خسیسان دینار می‌نماید

10 آن کس که در سراغش بر هم زدم جهان را صائب ز روزن دل دیدار می‌نماید