هر که بهر تو انتظار کند از مولانا غزل 985
1. هر که بهر تو انتظار کند
بخت و اقبال را شکار کند
عشق را جان بی‌قرار بود از مولانا غزل 986
1. عشق را جان بی‌قرار بود
یاد جان پیش عشق عار بود
هر که را ذوق دین پدید آید از مولانا غزل 987
1. هر که را ذوق دین پدید آید
شهد دنیاش کی لذیذ آید
بوی دلدار ما نمی‌آید از مولانا غزل 988
1. بوی دلدار ما نمی‌آید
طوطی این جا شکر نمی‌خاید
صبر با عشق بس نمی‌آید از مولانا غزل 989
1. صبر با عشق بس نمی‌آید
عقل فریادرس نمی‌آید
من بسازم ولیک کی شاید از مولانا غزل 990
1. من بسازم ولیک کی شاید
زاغ با طوطیان شکر خاید
عشق جانان مرا ز جان ببرید از مولانا غزل 991
1. عشق جانان مرا ز جان ببرید
جان به عشق اندرون ز خود برهید
خسروانی که فتنه‌ای چینید از مولانا غزل 992
1. خسروانی که فتنه‌ای چینید
فتنه برخاست هیچ ننشینید
زان ازلی نور که پرورده‌اند از مولانا غزل 993
1. زان ازلی نور که پرورده‌اند
در تو زیادت نظری کرده‌اند
دوست همان به که بلاکش بود از مولانا غزل 994
1. دوست همان به که بلاکش بود
عود همان به که در آتش بود
دیدن روی تو هم از بامداد از مولانا غزل 995
1. دیدن روی تو هم از بامداد
درد مرا بین که چه آرام داد
گفت کسی خواجه سنایی بمرد از مولانا غزل 996
1. گفت کسی خواجه سنایی بمرد
مرگ چنین خواجه نه کاریست خرد