گفتم که ای جان خود جان چه باشد از مولانا غزل 964
1. گفتم که ای جان خود جان چه باشد
ای درد و درمان درمان چه باشد
دل گردون خلل کند چو مه تو نهان شود از مولانا غزل 965
1. دل گردون خلل کند چو مه تو نهان شود
چو رسد تیر غمزه‌ات همه قدها کمان شود
دیده خون گشت و خون نمی‌خسبد از مولانا غزل 966
1. دیده خون گشت و خون نمی‌خسبد
دل من از جنون نمی‌خسبد
رسم نو بین که شهریار نهاد از مولانا غزل 967
1. رسم نو بین که شهریار نهاد
قبله مان سوی شهر یار نهاد
سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد از مولانا غزل 968
1. سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد
از گل و زعفران حکایت کرد
سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد از مولانا غزل 969
1. سیبکی نیم سرخ و نیمی زرد
زعفران لاله را حکایت کرد
دیده‌ها شب فراز باید کرد از مولانا غزل 970
1. دیده‌ها شب فراز باید کرد
روز شد دیده باز باید کرد
عشق تو مست و کف زنانم کرد از مولانا غزل 971
1. عشق تو مست و کف زنانم کرد
مستم و بیخودم چه دانم کرد
عاشقانی که باخبر میرند از مولانا غزل 972
1. عاشقانی که باخبر میرند
پیش معشوق چون شکر میرند
صوفیان در دمی دو عید کنند از مولانا غزل 973
1. صوفیان در دمی دو عید کنند
عنکبوتان مگس قدید کنند
گر تو را بخت یار خواهد بود از مولانا غزل 974
1. گر تو را بخت یار خواهد بود
عشق را با تو کار خواهد بود