گفت کسی خواجه سنایی بمرد از مولانا غزل 996
1. گفت کسی خواجه سنایی بمرد
مرگ چنین خواجه نه کاریست خرد
پیرهن یوسف و بو می‌رسد از مولانا غزل 997
1. پیرهن یوسف و بو می‌رسد
در پی این هر دو خود او می‌رسد
آتش عشق تو قلاووز شد از مولانا غزل 998
1. آتش عشق تو قلاووز شد
دوش دلم سوی دل افروز شد
از سوی دل لشکر جان آمدند از مولانا غزل 999
1. از سوی دل لشکر جان آمدند
لشکر پیدا و نهان آمدند
آنچ گل سرخ قبا می‌کند از مولانا غزل 1000
1. آنچ گل سرخ قبا می‌کند
دانم من کان ز کجا می‌کند
آه در آن شمع منور چه بود از مولانا غزل 1001
1. آه در آن شمع منور چه بود
کآتش زد در دل و دل را ربود
چونک کمند تو دلم را کشید از مولانا غزل 1002
1. چونک کمند تو دلم را کشید
یوسفم از چاه به صحرا دوید
شاخ گلی باغ ز تو سبز و شاد از مولانا غزل 1003
1. شاخ گلی باغ ز تو سبز و شاد
هست حریف تو در این رقص باد
دوش دل عربده گر با کی بود از مولانا غزل 1004
1. دوش دل عربده گر با کی بود
مشت کی کردست دو چشمش کبود
هر که ز عشاق گریزان شود از مولانا غزل 1005
1. هر که ز عشاق گریزان شود
بار دگر خواجه پشیمان شود
عشق مرا بر همگان برگزید از مولانا غزل 1006
1. عشق مرا بر همگان برگزید
آمد و مستانه رخم را گزید