گر ساعتی ببری ز اندیشه‌ها چه باشد از مولانا غزل 844
1. گر ساعتی ببری ز اندیشه‌ها چه باشد
غوطی خوری چو ماهی در بحر ما چه باشد
مرغی که ناگهانی در دام ما درآمد از مولانا غزل 845
1. مرغی که ناگهانی در دام ما درآمد
بشکست دام‌ها را بر لامکان برآمد
بیمار رنج صفرا ذوق شکر نداند از مولانا غزل 846
1. بیمار رنج صفرا ذوق شکر نداند
هر سنگ دل در این ره قلب از گهر نداند
پیمانه ایست این جان پیمانه این چه داند از مولانا غزل 847
1. پیمانه ایست این جان پیمانه این چه داند
از پاک می‌پذیرد در خاک می‌رساند
از چشم پرخمارت دل را قرار ماند از مولانا غزل 848
1. از چشم پرخمارت دل را قرار ماند
وز روی همچو ماهت در مه شمار ماند
ای آن که از عزیزی در دیده جات کردند از مولانا غزل 849
1. ای آن که از عزیزی در دیده جات کردند
دیدی که جمله رفتند تنها رهات کردند
یک خانه پر ز مستان مستان نو رسیدند از مولانا غزل 850
1. یک خانه پر ز مستان مستان نو رسیدند
دیوانگان بندی زنجیرها دریدند
ای آنک پیش حسنت حوری قدم دو آید از مولانا غزل 851
1. ای آنک پیش حسنت حوری قدم دو آید
در خانه خیالت شاید که غم درآید
جز لطف و جز حلاوت خود از شکر چه آید از مولانا غزل 852
1. جز لطف و جز حلاوت خود از شکر چه آید
جز نور بخش کردن خود از قمر چه آید
مر بحر را ز ماهی دایم گزیر باشد از مولانا غزل 853
1. مر بحر را ز ماهی دایم گزیر باشد
زیرا به پیش دریا ماهی حقیر باشد
گفتم مکن چنین‌ها ای جان چنین نباشد از مولانا غزل 854
1. گفتم مکن چنین‌ها ای جان چنین نباشد
غم قصد جان ما کرد گفتا خود این نباشد