عمر بر اومید فردا می‌رود از مولانا غزل 823
1. عمر بر اومید فردا می‌رود
غافلانه سوی غوغا می‌رود
عاشقان پیدا و دلبر ناپدید از مولانا غزل 824
1. عاشقان پیدا و دلبر ناپدید
در همه عالم چنین عشقی که دید
برنشین ای عزم و منشین ای امید از مولانا غزل 825
1. برنشین ای عزم و منشین ای امید
کز رسولانش پیاپی شد نوید
ای خدا از عاشقان خشنود باد از مولانا غزل 826
1. ای خدا از عاشقان خشنود باد
عاشقان را عاقبت محمود باد
نه فلک مر عاشقان را بنده باد از مولانا غزل 827
1. نه فلک مر عاشقان را بنده باد
دولت این عاشقان پاینده باد
هر که را اسرار عشق اظهار شد از مولانا غزل 828
1. هر که را اسرار عشق اظهار شد
رفت یاری زانک محو یار شد
هر چه دلبر کرد ناخوش چون بود از مولانا غزل 829
1. هر چه دلبر کرد ناخوش چون بود
هر چه کشت افزاست آتش چون بود
صاف جان‌ها سوی گردون می‌رود از مولانا غزل 830
1. صاف جان‌ها سوی گردون می‌رود
درد جان‌ها سوی هامون می‌رود
هر زمان لطفت همی در پی رسد از مولانا غزل 831
1. هر زمان لطفت همی در پی رسد
ور نه کس را این تقاضا کی رسد
شب شد و هنگام خلوتگاه شد از مولانا غزل 832
1. شب شد و هنگام خلوتگاه شد
قبله عشاق روی ماه شد
مرگ ما هست عروسی ابد از مولانا غزل 833
1. مرگ ما هست عروسی ابد
سر آن چیست هو الله احد