از دل رفته نشان می‌آید از مولانا غزل 834
1. از دل رفته نشان می‌آید
بوی آن جان و جهان می‌آید
گل خندان که نخندد چه کند از مولانا غزل 835
1. گل خندان که نخندد چه کند
علم از مشک نبندد چه کند
گر نخسپی شبکی جان چه شود از مولانا غزل 836
1. گر نخسپی شبکی جان چه شود
ور نکوبی در هجران چه شود
هر کجا بوی خدا می‌آید از مولانا غزل 837
1. هر کجا بوی خدا می‌آید
خلق بین بی‌سر و پا می‌آید
گر نخسپی شبکی جان چه شود از مولانا غزل 838
1. گر نخسپی شبکی جان چه شود
ور نکوبی در هجران چه شود
خشمین بر آن کسی شو کز وی گزیر باشد از مولانا غزل 839
1. خشمین بر آن کسی شو کز وی گزیر باشد
یا غیر خاک پایش کس دستگیر باشد
بعد از سماع گویی کان شورها کجا شد از مولانا غزل 840
1. بعد از سماع گویی کان شورها کجا شد
یا خود نبود چیزی یا بود و آن فنا شد
باز آفتاب دولت بر آسمان برآمد از مولانا غزل 841
1. باز آفتاب دولت بر آسمان برآمد
باز آرزوی جان‌ها از راه جان درآمد
آن ماه کو ز خوبی بر جمله می‌دواند از مولانا غزل 842
1. آن ماه کو ز خوبی بر جمله می‌دواند
ای عاشقان شما را پیغام می‌رساند
در عشق زنده باید کز مرده هیچ ناید از مولانا غزل 843
1. در عشق زنده باید کز مرده هیچ ناید
دانی که کیست زنده آن کو ز عشق زاید