همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد از مولانا غزل 779
1. همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد
همه شب دیده من بر فلک استاره شمرد
بر سر آتش تو سوختم و دود نکرد از مولانا غزل 780
1. بر سر آتش تو سوختم و دود نکرد
آب بر آتش تو ریختم و سود نکرد
در دلم چون غمت ای سرو روان برخیزد از مولانا غزل 781
1. در دلم چون غمت ای سرو روان برخیزد
همچو سرو این تن من بی‌دل و جان برخیزد
خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد از مولانا غزل 782
1. خبرت هست که در شهر شکر ارزان شد
خبرت هست که دی گم شد و تابستان شد
ای دریغا که حریفان همه سر بنهادند از مولانا غزل 783
1. ای دریغا که حریفان همه سر بنهادند
باده عشق عمل کرد و همه افتادند
عید بگذشت و همه خلق سوی کار شدند از مولانا غزل 784
1. عید بگذشت و همه خلق سوی کار شدند
زیرکان از پی سرمایه به بازار شدند
ما نه زان محتشمانیم که ساغر گیرند از مولانا غزل 785
1. ما نه زان محتشمانیم که ساغر گیرند
و نه زان مفلسکان که بز لاغر گیرند
آنک عکس رخ او راه ثریا بزند از مولانا غزل 786
1. آنک عکس رخ او راه ثریا بزند
گر ره قافله عقل زند تا بزند
آنچ روی تو کند نور رخ خور نکند از مولانا غزل 787
1. آنچ روی تو کند نور رخ خور نکند
و آنچ عشق تو کند شورش محشر نکند
آه کان طوطی دل بی‌شکرستان چه کند از مولانا غزل 788
1. آه کان طوطی دل بی‌شکرستان چه کند
آه کان بلبل جان بی‌گل و بستان چه کند
از دلم صورت آن خوب ختن می‌نرود از مولانا غزل 789
1. از دلم صورت آن خوب ختن می‌نرود
چاشنی شکر او ز دهن می‌نرود