رغبت به عاشقان کن ای جان صدر غایب از مولانا غزل 306
1. رغبت به عاشقان کن ای جان صدر غایب
بنشین میان مستان اینک مه و کواکب
کار همه محبان همچون زرست امشب از مولانا غزل 307
1. کار همه محبان همچون زرست امشب
جان همه حسودان کور و کرست امشب
خوابم ببسته‌ای بگشا ای قمر نقاب از مولانا غزل 308
1. خوابم ببسته‌ای بگشا ای قمر نقاب
تا سجده‌های شکر کند پیشت آفتاب
واجب کند چو عشق مرا کرد دل خراب از مولانا غزل 309
1. واجب کند چو عشق مرا کرد دل خراب
کاندر خرابه دل من آید آفتاب
بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب از مولانا غزل 310
1. بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب
آورد آتشی که نمیرد به هیچ آب
زشت کسی کو نشد مسخره یار خوب از مولانا غزل 311
1. زشت کسی کو نشد مسخره یار خوب
دست نگر پا نگر دست بزن پا بکوب
به جان تو که مرو از میان کار مخسب از مولانا غزل 312
1. به جان تو که مرو از میان کار مخسب
ز عمر یک شب کم گیر و زنده دار مخسب
رباب مشرب عشقست و مونس اصحاب از مولانا غزل 313
1. رباب مشرب عشقست و مونس اصحاب
که ابر را عربان نام کرده‌اند رباب
تو را که عشق نداری تو را رواست بخسب از مولانا غزل 314
1. تو را که عشق نداری تو را رواست بخسب
برو که عشق و غم او نصیب ماست بخسب
چشم‌ها وا نمی‌شود از خواب از مولانا غزل 315
1. چشم‌ها وا نمی‌شود از خواب
چشم بگشا و جمع را دریاب
چونک درآییم به غوغای شب از مولانا غزل 316
1. چونک درآییم به غوغای شب
گرد برآریم ز دریای شب