گر آبت بر جگر بودی دل تو پس چه کاره ستی از مولانا غزل 2520
1. گر آبت بر جگر بودی دل تو پس چه کاره ستی
تنت گر آن چنان بودی که گفتی دل نگاره ستی
اگر یار مرا از من غم و سودا نبایستی از مولانا غزل 2521
1. اگر یار مرا از من غم و سودا نبایستی
مرا صد در دکان بودی مرا صد عقل و رایستی
دل پردرد من امشب بنوشیده‌ست یک دردی از مولانا غزل 2522
1. دل پردرد من امشب بنوشیده‌ست یک دردی
از آنچ زهره ساقی بیاوردش ره آوردی
دل آتش پرست من که در آتش چو گوگردی از مولانا غزل 2523
1. دل آتش پرست من که در آتش چو گوگردی
به ساقی گو که زود آخر هم از اول قدح دردی
اگر آب و گل ما را چو جان و دل پری بودی از مولانا غزل 2524
1. اگر آب و گل ما را چو جان و دل پری بودی
به تبریز آمدی این دم بیابان را بپیمودی
اگر گل‌های رخسارش از آن گلشن بخندیدی از مولانا غزل 2525
1. اگر گل‌های رخسارش از آن گلشن بخندیدی
بهار جان شدی تازه نهال تن بخندیدی
نکو بنگر به روی من نه آنم من که هر باری از مولانا غزل 2526
1. نکو بنگر به روی من نه آنم من که هر باری
ببین دریای شیرینی ببین موج گهر باری
بنامیزد نگویم من که تو آنی که هر باری از مولانا غزل 2527
1. بنامیزد نگویم من که تو آنی که هر باری
زهی صورت بدان صورت نمی‌مانی که هر باری
مروت نیست در سرها که اندازند دستاری از مولانا غزل 2528
1. مروت نیست در سرها که اندازند دستاری
کجا گیرد نظام ای جان به صرفه خشک بازاری
ایا نزدیک جان و دل چنین دوری روا داری از مولانا غزل 2529
1. ایا نزدیک جان و دل چنین دوری روا داری
به جانی کز وصالت زاد مهجوری روا داری
دلم همچون قلم آمد در انگشتان دلداری از مولانا غزل 2530
1. دلم همچون قلم آمد در انگشتان دلداری
که امشب می‌نویسد زی نویسد باز فردا ری