هر طربی که در جهان گشت ندیم کهتری از مولانا غزل 2464
1. هر طربی که در جهان گشت ندیم کهتری
می‌برمد از او دلم چون دل تو ز مقذری
آمده‌ای که راز من بر همگان بیان کنی از مولانا غزل 2465
1. آمده‌ای که راز من بر همگان بیان کنی
و آن شه بی‌نشانه را جلوه دهی نشان کنی
ای که به لطف و دلبری از دو جهان زیاده‌ای از مولانا غزل 2466
1. ای که به لطف و دلبری از دو جهان زیاده‌ای
ای که چو آفتاب و مه دست کرم گشاده‌ای
کعبه طواف می‌کند بر سر کوی یک بتی از مولانا غزل 2467
1. کعبه طواف می‌کند بر سر کوی یک بتی
این چه بتی است ای خدا این چه بلا و آفتی
نیست به جز دوام جان ز اهل دلان روایتی از مولانا غزل 2468
1. نیست به جز دوام جان ز اهل دلان روایتی
راحت‌های عشق غایتی
آه خجسته ساعتی که صنما به من رسی از مولانا غزل 2469
1. آه خجسته ساعتی که صنما به من رسی
پاک و لطیف همچو جان صبحدمی به تن رسی
جان به فدای عاشقان خوش هوسی است عاشقی از مولانا غزل 2470
1. جان به فدای عاشقان خوش هوسی است عاشقی
عشق پرست ای پسر باد هواست مابقی
سوخت یکی جهان به غم آتش غم پدید نی از مولانا غزل 2471
1. سوخت یکی جهان به غم آتش غم پدید نی
صورت این طلسم را هیچ کسی بدید نی
چشم تو خواب می‌رود یا که تو ناز می‌کنی از مولانا غزل 2472
1. چشم تو خواب می‌رود یا که تو ناز می‌کنی
نی به خدا که از دغل چشم فراز می‌کنی
آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا تویی از مولانا غزل 2473
1. آب تو ده گسسته را در دو جهان سقا تویی
بار تو ده شکسته را بارگه وفا تویی
ریگ ز آب سیر شد من نشدم زهی زهی از مولانا غزل 2474
1. ریگ ز آب سیر شد من نشدم زهی زهی
لایق خرکمان من نیست در این جهان زهی