ای گرد عاشقانت از رشک تخته بسته از مولانا غزل 2397
1. ای گرد عاشقانت از رشک تخته بسته
وی جمله عاشقانت از تخت و تخته رسته
آن دم که دررباید باد از رخ تو پرده از مولانا غزل 2398
1. آن دم که دررباید باد از رخ تو پرده
زنده شود بجنبد هر جا که هست مرده
ای از تو من برسته ای هم توام بخورده از مولانا غزل 2399
1. ای از تو من برسته ای هم توام بخورده
هم در تو می‌گدازم چون از توام فسرده
گل را نگر ز لطف سوی خار آمده از مولانا غزل 2400
1. گل را نگر ز لطف سوی خار آمده
دل ناز و باز کرده و دلدار آمده
ای صد هزار خرمن‌ها را بسوخته از مولانا غزل 2401
1. ای صد هزار خرمن‌ها را بسوخته
زین پس مدار خرمن ما را بسوخته
باده بده ساقیا عشوه و بادم مده از مولانا غزل 2402
1. باده بده ساقیا عشوه و بادم مده
وز غم فردا و دی هیچ به یادم مده
ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده از مولانا غزل 2403
1. ساقی جان غیر آن رطل گرانم مده
ز آنک بدادی نخست هیچ جز آنم مده
ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخره از مولانا غزل 2404
1. ای مه و ای آفتاب پیش رخت مسخره
تا چه زند زهره از آینه و جندره
ای همه منزل شده از تو ره بی‌رهه از مولانا غزل 2405
1. ای همه منزل شده از تو ره بی‌رهه
بی‌قدمی رقص بین بی‌دهنی قهقهه
ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده از مولانا غزل 2406
1. ایا دلی چو صبا ذوق صبح‌ها دیده
ز دیده مست شدی یا ز ذوق نادیده
زهی لواء و علم لا اله الا الله از مولانا غزل 2407
1. زهی لواء و علم لا اله الا الله
که زد بر اوج قدم لا اله الا الله