جان آمده در جهان ساده از مولانا غزل 2353
1. جان آمده در جهان ساده
وز مرکب تن شده پیاده
ای بی تو حیات‌ها فسرده از مولانا غزل 2354
1. ای بی تو حیات‌ها فسرده
وی بی‌تو سماع مرده مرده
ای دوش ز دست ما رهیده از مولانا غزل 2355
1. ای دوش ز دست ما رهیده
امشب نرهی به جان و دیده
ماییم قدیم عشق باره از مولانا غزل 2356
1. ماییم قدیم عشق باره
باقی دگران همه نظاره
ای گشته دلت چو سنگ خاره از مولانا غزل 2357
1. ای گشته دلت چو سنگ خاره
با خاره و سنگ چیست چاره
ماییم و دو چشم و جان خیره از مولانا غزل 2358
1. ماییم و دو چشم و جان خیره
بنگر تو به عاشقان خیره
آن سفره بیار و در میان نه از مولانا غزل 2359
1. آن سفره بیار و در میان نه
و آن کاسه به پیش عاشقان نه
ای نقد تو را زکات نسیه از مولانا غزل 2360
1. ای نقد تو را زکات نسیه
بازآ ز خدا جزات نسیه
ای روز مبارک و خجسته از مولانا غزل 2361
1. ای روز مبارک و خجسته
ما جمع و تو در میان نشسته
ای دو چشمت جاودان را نکته‌ها آموخته از مولانا غزل 2362
1. ای دو چشمت جاودان را نکته‌ها آموخته
جان‌ها را شیوه‌های جان فزا آموخته
ای ز هندستان زلفت رهزنان برخاسته از مولانا غزل 2363
1. ای ز هندستان زلفت رهزنان برخاسته
نعره از مردان مرد و از زنان برخاسته