آن عشق جگرخواره کز خون شود او فربه از مولانا غزل 2330
1. آن عشق جگرخواره کز خون شود او فربه
ای بارخدا بر ما نرمش کن و رحمش ده
ای دلبر بی‌صورت صورتگر ساده از مولانا غزل 2331
1. ای دلبر بی‌صورت صورتگر ساده
وی ساغر پرفتنه به عشاق بداده
ای آنک تو را ما ز همه کون گزیده از مولانا غزل 2332
1. ای آنک تو را ما ز همه کون گزیده
بگذاشته ما را تو و در خود نگریده
این کیست چنین مست ز خمار رسیده از مولانا غزل 2333
1. این کیست چنین مست ز خمار رسیده
یا یار بود یا ز بر یار رسیده
ای طبل رحیل از طرف چرخ شنیده از مولانا غزل 2334
1. ای طبل رحیل از طرف چرخ شنیده
وی رخت از این جای بدان جای کشیده
رندان همه جمعند در این دیر مغانه از مولانا غزل 2335
1. رندان همه جمعند در این دیر مغانه
درده تو یکی رطل بدان پیر یگانه
این نیم شبان کیست چو مهتاب رسیده از مولانا غزل 2336
1. این نیم شبان کیست چو مهتاب رسیده
پیغمبر عشق است ز محراب رسیده
هلا ساقی بیا ساغر مرا ده از مولانا غزل 2337
1. هلا ساقی بیا ساغر مرا ده
زرم بستان می چون زر مرا ده
بیا دل بر دل پردرد من نه از مولانا غزل 2338
1. بیا دل بر دل پردرد من نه
بیا رخ بر رخان زرد من نه
ایا گم گشتگان راه و بیراه از مولانا غزل 2339
1. ایا گم گشتگان راه و بیراه
شما را باز می‌خواند شهنشاه
چنین می‌زن دو دستک تا سحرگاه از مولانا غزل 2340
1. چنین می‌زن دو دستک تا سحرگاه
که در رقص است آن دلدار و دلخواه
سماع آمد هلا ای یار برجه از مولانا غزل 2341
1. سماع آمد هلا ای یار برجه
مسابق باش و وقت کار برجه