یا رب چه کس است آن مه یا رب چه کس است آن مه از مولانا غزل 2308
1. یا رب چه کس است آن مه یا رب چه کس است آن مه
کز چهره بزد آتش در خیمه و در خرگه
من بی‌خود و تو بی‌خود ما را که برد خانه؟ از مولانا غزل 2309
1. من بی‌خود و تو بی‌خود ما را که برد خانه؟
من چند تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه؟
ای غایب از این محضر از مات سلام الله از مولانا غزل 2310
1. ای غایب از این محضر از مات سلام الله
وی از همه حاضرتر از مات سلام الله
از انبهی ماهی دریا به نهان گشته از مولانا غزل 2311
1. از انبهی ماهی دریا به نهان گشته
انبه شده قالب‌ها تا پرده جان گشته
دیدم رخ ترسا را با ما چو گل اشکفته از مولانا غزل 2312
1. دیدم رخ ترسا را با ما چو گل اشکفته
هم خلوت و هم بی‌گه در دیر صفا رفته
ای جان تو جانم را از خویش خبر کرده از مولانا غزل 2313
1. ای جان تو جانم را از خویش خبر کرده
اندیشه تو هر دم در بنده اثر کرده
ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده از مولانا غزل 2314
1. ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده
اجزای مرا چشمت اصحاب نظر کرده
دل دست به یک کاسه با شهره صنم کرده از مولانا غزل 2315
1. دل دست به یک کاسه با شهره صنم کرده
انگشت برآورده اندر دهنم کرده
امروز بت خندان می‌بخش کند خنده از مولانا غزل 2316
1. امروز بت خندان می‌بخش کند خنده
عالم همه خندان شد بگذشت ز حد خنده
ای خاک کف پایت رشک فلکی بوده از مولانا غزل 2317
1. ای خاک کف پایت رشک فلکی بوده
جان من و جان تو در اصل یکی بوده
مستی ده و هستی ده ای غمزه خماره از مولانا غزل 2318
1. مستی ده و هستی ده ای غمزه خماره
تو دلبر و استادی ما عاشق و این کاره