ای تو برای آبرو آب حیات ریخته از مولانا غزل 2286
1. ای تو برای آبرو آب حیات ریخته
زهر گرفته در دهان قند و نبات ریخته
آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعله از مولانا غزل 2287
1. آمد یار و بر کفش جام میی چو مشعله
گفت بیا حریف شو گفتم آمدم هله
شحنه عشق می‌کشد از دو جهان مصادره از مولانا غزل 2288
1. شحنه عشق می‌کشد از دو جهان مصادره
دیده و دل گرو کنم بهر چنان مصادره
دایم پیش خود نهی آینه را هرآینه از مولانا غزل 2289
1. دایم پیش خود نهی آینه را هرآینه
ز آنک نظیر نیستت جز که درون آینه
کجا شد عهد و پیمانی که کردی دوش با بنده از مولانا غزل 2290
1. کجا شد عهد و پیمانی که کردی دوش با بنده
که بادا عهد و بدعهدی و حسنت هر سه پاینده
بر آنم کز دل و دیده شوم بیزار یک باره از مولانا غزل 2291
1. بر آنم کز دل و دیده شوم بیزار یک باره
چو آمد آفتاب جان نخواهم شمع و استاره
به لاله دوش نسرین گفت برخیزیم مستانه از مولانا غزل 2292
1. به لاله دوش نسرین گفت برخیزیم مستانه
به دامان گل تازه درآویزیم مستانه
یکی ماهی همی‌بینم برون از دیده در دیده از مولانا غزل 2293
1. یکی ماهی همی‌بینم برون از دیده در دیده
نه او را دیده‌ای دیده نه او را گوش بشنیده
ز بردابرد عشق او چو بشنید این دل پاره از مولانا غزل 2294
1. ز بردابرد عشق او چو بشنید این دل پاره
برآمد از وجود خویش و هر دو کون یک باره
سراندازان همی‌آیی نگارین جگرخواره از مولانا غزل 2295
1. سراندازان همی‌آیی نگارین جگرخواره
دلم بردی نمی‌دانم چه آوردی دگرباره
مرا گویی که چونی تو لطیف و لمتر و تازه از مولانا غزل 2296
1. مرا گویی که چونی تو لطیف و لمتر و تازه
مثال حسن و احسانت برون از حد و اندازه