امروز مستان را نگر در مست ما آویخته از مولانا غزل 2275
1. امروز مستان را نگر در مست ما آویخته
افکنده عقل و عافیت و اندر بلا آویخته
1. امروز مستان را نگر در مست ما آویخته
افکنده عقل و عافیت و اندر بلا آویخته
1. ای جبرئیل از عشق تو اندر سما پا کوفته
ای انجم و چرخ و فلک اندر هوا پا کوفته
1. یک چند رندند این طرف در ظل دل پنهان شده
و آن آفتاب از سقف دل بر جانشان تابان شده
1. این کیست این این کیست این شیرین و زیبا آمده
سرمست و نعلین در بغل در خانه ما آمده
1. این کیست این این کیست این در حلقه ناگاه آمده
این نور اللهی است این از پیش الله آمده
1. ای عاشقان ای عاشقان دیوانهام کو سلسله
ای سلسله جنبان جان عالم ز تو پرغلغله
1. ای از تو خاکی تن شده تن فکرت و گفتن شده
وز گفت و فکرت بس صور در غیب آبستن شده
1. ای جان و دل از عشق تو در بزم تو پا کوفته
سرها بریده بیعدد در رزم تو پا کوفته
1. ساقی فرخ رخ من جام چو گلنار بده
بهر من ار میندهی بهر دل یار بده
1. باده بده باد مده وز خودمان یاد مده
روز نشاط است و طرب برمنشین داد مده
1. یا رجلا حصیده مجبنه و مبخله
لیس یلذک الهوی لیس لفیک حوصله